ในวันที่หัวใจเต้นแรง

วันนี้เป็นวันที่หัวใจเราได้ทำงานสูบฉีดเลือดเต็มที่ทั้งวันเลย ฮ่าๆๆ อาจจะฟังดูเพ้อเจ้อ แต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดขึ้น

วันนี้ตอนกลางวันเราได้ไปสัมภาษณ์งานที่ใหม่ ก็ตื่นเต้น เพราะจะต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตอีกครั้ง จะหมู่หรือจ่า ก็ไม่รู้

วันนี้ตอนเย็น สองครอบครัวได้พบกันเป็นครั้งแรก เป็นอะไรที่ตื่นเต้นอย่างรุนแรง ฮ่าๆๆ

18.30 น. ที่ร้านมาเรีย ถนนราชพฤกษ์

คุณพ่อตั้ม+พี่อั้ม+ตั้ม+น้องพี+น้องวิน
คุณพ่อป้อม+คุณแม่ป้อม+พี่ปอ+ป้อม

ร้านที่คุ้นเคย อาหารที่คุ้นเคย เราน่าจะกินแบบบรรยากาศที่คุ้นเคย ป่าวเลย กินไม่ลง >.<" นอยด์รับประทาน- -* โชคดีที่ "ช่างกลนนท์" or "เทคนิคนนท์" ช่วยชีวิต พ่อป้อม เรียนช่างกลนนท์ ไฟฟ้ารุ่น 9 (พ่อป้อมไปต่อที่ ไทย-เยอรมัน) พ่อตั้ม เรียนช่างกลนนท์ ไฟฟ้ารุ่น12 (พ่อตั้มก็ไปเรียนต่อที่ ไทย-เยอรมัน) ต่อมาช่างกลนนท์ เปลี่ยนชื่อมาเป็นเทคนิคนนท์ ซึ่ง... ป้อมและตั้ม เรียน เทคนิคนนท์ คอมนนท์ 07 (รุ่น40) ป้อม จบเทคนิคนนท์ ก็ไปต่อที่ สจพ.(เดิมก็คือไทย-เยอรมัน นั่นเอง) สรุปพวกเราทั้งหมดเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกัน ฮ่าๆๆๆๆ เมื่อรุ่นพี่รุ่นน้องได้พบกัน ก็ถามถึงคนโน้นคนนี้ เอ๊ะ นี่งานเลี้ยงรุ่นรึป่าว ฮ่าๆๆๆ บรรยากาศโดยรวมทุกอย่างผ่านไปด้วยดี 🙂 พ่อกับแม่ป้อมบอกว่า พ่อตั้ม พี่อั้ม น้องพี หน้าตาคุ้นมาก เหมือนคนรู้จักกันมาก่อน โดยเฉพาะพ่อของตั้ม เหมือนรู้จักกันมานานแล้ว ทั้งๆที่ตอนที่พ่อจบ พ่อตั้มยังไม่เข้าด้วยซ้ำ(ป้อมคิดในใจ ก็ดีแล้วหล่ะ ฮ่าๆๆๆ) และพี่อั้มก็มาบอกว่า พ่อตั้มบอกว่า คุ้นพ่อป้อมมากเช่นกัน อาตุ๊กบอกว่า เป็นบุพเพสันนิวาส (ป้อมก็ขอให้เป็นอย่างนั้นคะ)

ในวันที่หัวใจเต้นแรง